I. UN RETO IMPOSTO POR UN CAMBIO DE ESCENARIO
A realidade económica e social atópase ás portas do século XXI nun proceso
de cambio, continuo e intenso, pola introducción de novos esquemas e modelos
que pouco e pouco van substituíndo ós que imperaban na segunda metade do século
XX. Conflúen, en efecto, vectores de transformación que non se reducen á
introducción das novas tecnoloxías da información, senón que operan sobre
outros ámbitos, como a ordenación e localización das actividades socioeconómicas
no territorio, as preferencias individuais entre traballo e ocio e as súas
formas de organización, o compromiso da protección medioambiental, a
importancia da cooperación local fronte á competencia global, a flexibilidade
dos sistemas de producción e comercialización, e a calidade dos servicios públicos.
Tales elementos afectan de forma estructural ó marco en que se movían ata
agora tódalas actividades, servicios, comercio e turismo. O cambio impón a
necesaria modificación de comportamentos e estratexias dos axentes públicos e
privados, tendo en conta elementos non contemplados no pasado, que serán claves
no comportamento futuro do territorio. Algúns destes elementos, como a
incapacidade de acollida ou o deterioro do medio ambiente, presentan problemas
de actuación pública para corrixir os antigos fallos de mercado, e así lograr
unha sostibilidade. Outros introducen oportunidades en relación coas novas
tecnoloxías, que permitan desenvolver nova actividade empresarial, ou actuar
sobre o tecido económico e social. Rómpense así ataduras históricas
asociadas a situacións independentes dos axentes económicos e sociais (afastamento,
orografía, clima, dispersión demográfica). En calquera caso, estas novas
situacións introducen cambios paralelos en distintos territorios; segundo o
resultado da capacidade de cambio de cada un, definirase un futuro con “gañadores”
e “perdedores”.
Son o contorno rexional e o local os que cobran cada vez maior importancia, por
canto un dos vectores directores do cambio consiste na consolidación dun novo
modelo no que adquiren relevancia dous ámbitos de decisión; o local e o global1. Actualmente os procesos de integración económica reflectidos na
liberalización da circulación de bens, servicios e, sobre todo, capitais; no
deseño de estratexias internacionais das empresas multinacionais; así como as
oportunidades en acceso e xestión introducidas polas telecomunicacións e a
informática, provocaron o avance acelerado da globalización. Con este termo
resúmese a extensión dos procesos económicos e sociais máis alá das
fronteiras nacionais, nun sistema integrado como escenario de toma de decisións
e desenvolvemento de procesos de cambio técnico e acumulación.
Fronte
a esta concepción, na que a competencia é unha variable intrínseca ó propio
modelo, determinante de estratexias de concentración empresarial e de
interrelación de mercados, cobra un papel crecente o contorno local, no que
residen persoas e empresas.
O novo modelo constrúese contando coa desaparición das fronteiras nacionais2 e
a importancia crecente dos factores productivos, ós que accede a empresa; pero
estes factores están situados nun territorio, sobre o cal desempeñan un papel
de crecente protagonismo as administracións públicas rexionais. Os territorios
e as empresas compiten globalmente sobre a base das vantaxes competitivas,
consolidadas localmente. Esta tensión explícase pola importancia que para o
desempeño da empresa e a capacidade de xerar recursos e competencia presentan
elementos do contorno local, como son a formación da man de obra, a presencia
dunha demanda de cambio, o acceso a infraestructuras de comunicación e
telecomunicación, a proximidade a provedores de calidade, a extensión de
institucións de cooperación empresarial, e a eficiencia das políticas públicas.
En definitiva, a presencia de elementos xeradores de economías externas
positivas.
Son, pois, elementos clave para toda empresa, principalmente para as
especializadas no turismo e o comercio, onde o producto ofrecido está
directamente relacionado con elementos dun contorno, máis alá da capacidade
das propias unidades empresariais. Así, por exemplo, a posibilidade de
comercialización dun aloxamento turístico dunha cidade depende tanto da
calidade das súas instalacións e servicios (e da relación de ambos co prezo),
coma do contorno en termos de dotación e estado do patrimonio cultural e histórico,
nivel de seguridade, transporte, calidade urbanística, etc. Outro tanto se pode
dicir do comercio polo miúdo, onde as estratexias de apoio para potenciar a súa
función de facer cidade e abastecer de bens á poboación residente diríxense
a mellorar as súas posibilidades por medio de accións sobre a mobilidade, o
acceso, o subministro, certos elementos urbanísticos distintivos (zonas
peoniles, centros comerciais abertos), e demais.
A toma de conciencia deste feito provocou a competencia entre territorios en
termos moi diversos, cun papel activo das administracións públicas: captación
da demanda potencial dun producto (turístico), localización de empresas
multinacionais (grandes superficies comerciais), acceso a fiscalidades
vantaxosas (comercio polo miúdo), deseño dun sistema de servicios a empresas,
celebración de eventos deportivos etc.
A globalización supera todo estado anterior, porque, gracias ó acceso á
información ofrecida polas tecnoloxías da información e o coñecemento, crea
un cadro de competencias en distintas ordes e con diferentes localizacións,
compartidas polos varios axentes económicos e sociais dun territorio.
Ante este novo escenario, as actividades turísticas e comerciais de Galicia
enfróntanse ó desafío de avanzar no desenvolvemento de potencialidades, múltiples
e, en parte, sen explotar, e na superación das limitacións impostas polas súas
debilidades, tanto interiores coma exteriores. Neste punto estase producindo un
cambio progresivo, tanto de imaxe coma de actitude, na súa base económica;
pero esta disposición ó cambio ha de formularse ante toda unha serie de
problemas estructurais a medio e longo prazo, que necesariamente han de
resolverse antes de que finalice a próxima década.
O presente traballo presenta a posición que ha de adoptar Galicia fronte ás
principais tendencias que se están producindo no comercio, o turismo e os
servicios; tratará de definir liñas de actuación para acomodar as súas
estructuras económicas e sociais ás transformacións, e mellorar a súa
situación no marco do ano 2010. Para iso optouse por centrar o documento no
turismo e o comercio, en canto que se encontran recollidas as actividades do
sector servicios noutras ponencias do proxecto Galicia 2010, como a sanidade, a
educación, as administracións públicas e os servicios a empresas.
Utilizamos a metodoloxía delphi para contrastar a opinión dos expertos consultados. Os resultados foron empregados para construír as hipótesis de diagnóstico, e as propostas de actuación que se desenvolven neste documento.

Os resultados organizáronse da seguinte forma. Nun primeiro bloque, preséntase o sector turístico galego no ano 2010. Un primeiro apartado describe as principais tendencias da oferta e a demanda turística a escala global, xunto coas transformacións que configurarán o sector na próxima década. Un segundo apartado ofrece un diagnóstico da posición de Galicia en termos de oferta e demanda no turismo actual. Nun terceiro apartado sinálanse as liñas que deben dirixir as estratexias de actuación sobre o sector turístico e as súas relacións con outros sectores productivos, para mellorar a posición de Galicia en 2010.
No segundo bloque, analízanse os
cambios que se están experimentando no sector comercio, coas implicacións
espaciais asociadas; a situación de determinacións estructurais de Galicia, así
como as accións necesarias para o seu correcto desenvolvemento; a pervivencia
do pequeno comercio de proximidade e o de gran superficie, e o grao de
satisfacción orixinada nos consumidores polas novas preferencias derivadas do
incremento da renda e do nivel cultural.
Nun terceiro bloque analízase o
papel que xoga o deporte na actualidade, as súas virtualidades sociais e económicas,
e os medios que parecen máis eficaces para lograr que os deportes máis
variados en Galicia alcancen niveis altos, ata chegar a constituír grupos de
deportistas de elite, que dean lustre ó territorio ó mesmo tempo que reportan
beneficios de toda clase.
1Local
e Global, M. Castells (1998)
2
No caso de Europa é especialmente sintomático cando á desaparición das
barreiras á libre circulación de bens e servicios coa UME se lle uniu a
eliminación do elemento definidor de autonomía económica nun país, a moeda,
por canto elemento sobre o que se define a política monetaria e de tipo de
cambio.